به خواب

فاصله را گم میکنم

در غبار خاطره ای فراموش

غبار را معنی میکنم بر عرصه بی نصیب سنگ

وا میدارم

 وامیدارم خاطره را بر تپیدن

سکوت موج نوازش وجودم را میشکند

فریاد میکنم بر اسمان

ترانه ای نو خاسته درونم را رنگ میکند

دست میکشم بر چهره پر نصیب اسمان 

حضورم بیدار میشود از تو